Vandaag heb ik iets verschrikkelijks gedaan. Ik heb Joris vermoord. De laatste paar seconden van zijn leven vloog hij door de lucht, kwam hij hard neer op mijn houten vloer en liet hij een klein plasje bloed achter. Zielig. Ik en Joris kenden elkaar pas een paar dagen. Onze vriendschap was van korte duur.
Twee keer per jaar ga ik naar de tandarts. Mijn tandarts heet Thio. Thio is van Aziatische afkomst, ergens in de vijftig, heeft een mooie assistente en is altijd enthousiast. Hij maakt leuke grapjes en de sfeer is altijd goed.
Ik ben dol op Thio.
Sinds gister ben ik alweer vijf weken terug in Nederland. Terug thuis. Terug in Purmerend. Gewoon helemaal terug en heb mijn oude leventje dan ook weer opgepakt. Er is veel gebeurd en na de afgelopen vier weken in opholgeslagen achtbaan te hebben gezeten, bevind ik mij op dit moment in wat rustiger vaarwater.
Jup, Bart is vanaf nu weer helemaal back!
Zweten, lachen en huilen. Tijdens de wereldexpo 2010 in Shanghai beleven 160 Nederlandse studenten een intensieve stage. Zes drukke, zware, maar vooral mooie maanden lang houden zij het Nederlandse paviljoen Happy Street draaiende.
